Toevallig spraken mijn man en ik gisteren over onze ervaringen dat er in bejaardenhuizen, in Weesp (Oversingel), zoveel eenzame mensen wonen. Zij zijn niet gewend of hebben geen zin om mee te doen aan het activiteitenprogramma, ook al omdat nieuwkomers niet altijd gastvrij worden ontvangen. Dat heb ik zelf meegemaakt met mijn verlegen schoonmoeder, die binnen vijf minuten werd toegeschreeuwd: He, ben jij niet de dochter van de groentenboer? Ook moet er eens een einde komen aan vaste plaatsen. Als nieuwkomers in de eetzaal of knutselruimte gaan zitten of als ze een voorstelling bezoeken dan hoor je vaak: Nee, die plaatsen houd ik vrij voor mijn vriendinnen. Gaat u maar ergens anders zitten. Zo'n nieuwkomer eindigt dan nogal eens alleen in een hoekje. Het gevolg is dat iemand dan maar op haar kamer blijft waar een paar keer per dag heel snel even iemand binnenkomt. Tijd voor een praatje is er vaak niet en daar is nou juist zo'n behoefte aan. Geen clubs, wel een gezellig kopje thee. Dan zouden deze mensen al helemaal opknappen. Of Oversingel moet net als op de afdeling voor dementeren kleinschalige huiskamers inrichten ipv een grote ongezellige zaal waar kleine clubjes elkaar kunnen ontmoeten. Vaak wil een eenzame bejaarde daar wel heen. Al die vrijwilligers die nu vaak zo druk zijn met de feesten en uitstapjes zouden veel beter een roulatiesysteem kunnen maken voor persoonlijke gesprekjes. Voor het geval u roept 'doe dan mee' deel ik u mee dat ik al twee vrijwilligersbanen heb, een in een museum in Amsterdam en een in Molen De Vriendschap, bij elkaar twee dagdelen per week. Naast mijn werk, gezin enz. Vandaar. Ik wens u veel succes met uw onderzoek. Misschien zou een gedeelte van dit verhaal ook gelden voor de Wintertuin, maar de situatie daar ken ik niet.